De Noord-Ierse vleugelverdediger Danny Blanchflower was een van de meest inspirerende aanvoerders in de geschiedenis van de wedstrijd, zowel op clubniveau als op internationaal niveau. Hij leidde Tottenham Hotspur tot historisch binnenlands succes, maar ook om zijn land naar de grootste prestatie in hun geschiedenis te brengen. Nadat hij zijn carrière in Noord-Ierland begon bij Glentoran, was het een verhuizing naar Barnsley in Engeland in 1949 die zijn carrière echt een kickstart gaf.
Tijdens zijn tweejarige verblijf bij Barnsley brak hij door in het Noord-Ierse nationale team en trok de aandacht van verschillende clubs uit de hoogste divisie. Blanchflower stapte in 1951 over naar Aston Villa, en na een succesvol verblijf van drie jaar verhuisde hij naar Tottenham Hotspur, die rivalen overtrof voor zijn handtekening. Daar zou hij zijn grootste succes beleven.
In 1958 overwon Blanchflower het trauma van het bijna verliezen van zijn broer Jackie bij de vliegtuigcrash in München om Noord-Ierland naar hun allereerste WK te leiden. Hij speelde in elke wedstrijd toen Noord-Ierland verrassend de kwartfinales bereikte, voordat hij afhaakte naar Frankrijk. Blanchflower werd genoemd Voetballer van het jaar in Engeland in 1958, toen Tottenham Hotspur regelmatig kanshebbers werd voor grote onderscheidingen onder manager Bill Nicholson.
Blanchflower was een cruciaal onderdeel van de Tottenham Hotspur-ploeg die Engelse voetbalgeschiedenis creëerde in het seizoen 1960-61, en het team aanvoerder van de eerste Engelse League en Cup 'Double' van de 20e eeuw. Het jaar daarop behielden ze de FA Cup en in 1963 werd Blanchflower de eerste aanvoerder van een Britse club die een Europese trofee ophief toen Tottenham Hotspur de titel opeiste. European Cup Winners 'Cup.
Nadat hij in 1964 stopte met spelen, genoot hij een succesvolle carrière als journalist, maar keerde in 1976 terug naar het voetbal om de rol van manager van het Noord-Ierse nationale team over te nemen en een korte tijd als manager van Chelsea door te brengen. In de jaren tachtig keerde Blanchflower terug naar zijn carrière als journalist, maar helaas werd hij op 1980-jarige leeftijd het slachtoffer van de ziekte van Alzheimer en stierf in 60, op 1993-jarige leeftijd.
